Een momentje met Froukje

Geboren in Sint Nicolaasga en getogen in Winsum om zich vervolgens als een vis in het water in de hectiek van Groningen Stad te storten. Als projectmanager bij Dizain heeft ze nog dagelijks te maken met die drukte waar ze zo van houdt. Wat drijft haar? We nemen plaats voor een moment met… Froukje.

Tussen alle projecten door vindt Froukje een vrij uur om te praten over zichzelf. Niet dat ze dat graag doet, maar ik wel ben benieuwd wie er schuilgaat achter deze drukke dame. Ze vertelt over haar passies, haar liefde voor sport en haar dromen.

We beginnen bij het begin.

“Ik was heel blij dat ik die anonieme wereld in kon gaan.”

Ik ben opgegroeid in Winsum en heb het altijd leuk gevonden in mijn dorp, maar toen ik van de basisschool afkwam was het een verademing dat ik naar Groningen kon. Elke dag 30 kilometer op de fiets tussen de weilanden door. Heerlijk. Het was fijn om naar de stad te gaan. In de anonieme stadswereld kon ik veel meer mezelf zijn. Ik was wel een beetje klaar met het dorpse. Op school was ik meer bezig met vrienden dan met leren. Ik was helemaal geen studiebol. Ik sportte veel liever. In die tijd voornamelijk zwemmen en atletiek.

“Qua sporten kan het me niet gek genoeg.”

Ik ben echt een sportieve doorzetter. Ik sport nu nog steeds 3-4 keer in de week. Momenteel zwem ik bij een vereniging. Daarnaast train ik individueel. Ik fiets veel voor mezelf. Verder houd ik ervan om in de winter te snowboarden en in de zomer te long- of wakeboarden. Eigenlijk vind ik alle sporten leuk. Zelfs bowlen! De kick na het sporten is heerlijk. Dat het gelukt is. Ik zoek daar ook altijd de uitdaging in. Vorige zomer ben ik bijvoorbeeld samen met een vriendin naar Portugal gegaan om te leren golfsurfen. Dat was fantastisch toen ik uiteindelijk na veel vallen en opstaan erin slaagde. Komende zomer ga ik de Mont Ventoux op fietsen. Dat wordt de volgende grote uitdaging.

“Ik wilde graag bands helpen om groter en beter te worden.”

Na de middelbare school wilde ik in eerste instantie muziekmanagement studeren. Het leek me leuk om bands te begeleiden op hun ‘road to success’. Dat hebben mijn ouders me afgeraden en achteraf ben ik daar heel blij mee. De muziekwereld is een beetje een onpersoonlijke wereld, dat past niet zo bij mij. Ik ben in plaats daarvan Communicatie gaan studeren. Net als tijdens de middelbare school was dat meer bijzaak dan hoofdzaak. Ik bleef veel sporten, veel met vrienden doen, en daarbuiten was ik ook met muziek bezig bij bijvoorbeeld ‘Fifteen Minutes’ en de ‘Silo-Sessions’. En toen kwam de dag dat ik voor een half jaar weg kon voor mijn studie.

“Ik wist altijd al dat ik weg wilde.”

Toen heb ik het gewoon gedaan. Ik heb een half jaar in Nieuw-Zeeland gestudeerd. Dat was een waardevolle ervaring voor mij. Zo’n mooi land. Zulke mooie mensen, van binnen en buiten. Wij kunnen nog veel leren van de ontspannen sfeer die daar heerst. Ik heb er heel leuke tijden beleefd. En het landschap is ook prachtig. Je rijdt in een half uur van een gletsjer in de sneeuw naar een warme zee. Ongelooflijk. Dat was echt de tijd van mijn leven.

“En dan denk je ineens bij jezelf: ik moet NU aan het werk!”

Nadat ik mijn studie af had gerond kwam wel even die eerste schok: nu moet het dan gebeuren. In eerste instantie wist ik nog niet zo goed welke kant ik op wilde. Ik heb toen een werkervaringsplek bij een marketingbedrijf aangenomen. Daar ben ik onder andere een blog gaan bijhouden van mijn zoektocht naar ‘de baan’. Dat sloeg eigenlijk best wel aan in mijn omgeving. Ik heb toen ook een filmpje gemaakt van een pitch van mij. Daarmee werd ik ‘Talent van de Maand’ bij het Talent & Career Centre. Dat maakte veel los.

“Zelfs nog even op RTV Noord geweest.”

Die pitch heeft me uiteindelijk wel geholpen. Ik had in die tijd gesolliciteerd voor een functie als communicatieadviseur bij Dizain. Nadat René mij toen op de radio had gehoord werd ik direct uitgenodigd op gesprek. Die functie heb ik toen niet gekregen, dat was misschien ook nog wel te vroeg, maar vanaf dat moment werd ik wel in de portefeuille bewaard bij Dizain. Twee jaar later ging alsnog de telefoon. René had de perfecte baan voor me, als projectmanager. Sindsdien heb ik er nog geen dag spijt van gehad dat ik hier ben gaan werken.

“Je maakt gewoon alles mee hier.”

Ik kan echt mezelf zijn binnen mijn werkzaamheden. Ik presteer het beste onder druk, en dat is fijn in de hectische wereld van Dizain. Net als bij het sporten vind ik het fijn dat ik de controle heb over wat ik aan het doen ben. Dat is een zegen en een vloek. Er kunnen nu eenmaal dingen misgaan in een proces waarin je niet alles in handen hebt, en in het begin trok ik me dat nog wel eens teveel aan. Tegenwoordig kan ik dat beter los van elkaar zien. En het is gewoon lekker dat je aan het einde van de week kan denken: ‘we hebben het weer geflikt.’ Je maakt ook alles mee hier. Van advertenties, tot online, tot filmpjes tot contact met de meest uiteenlopende klanten; geen dag is hetzelfde. Ik heb denk ik wel de leukste baan van Groningen!

“Toch weer dat dorpse, hé?”

Over de toekomst denk ik niet al te veel na. Wel ben ik recentelijk gaan samenwonen met Sythe. We kenden elkaar vaag van de Silo-Sessions, en ineens fietste hij naast me tijdens de Cycling Espresso. Het klikte eigenlijk direct. We raakten in gesprek op de racefiets en acht maanden later woonden we al samen. Wie weet wil ik in de toekomst wel weer uit de stad. Een dorpje ergens op het platteland, op fietsafstand van Stad. Dat je ’s avonds de fiets kan pakken en direct tussen de weilanden zit. Dat lijkt me stiekem wel heel leuk. Grappig hoe je vroeger niets liever dan weg wilde uit zo’n dorp, en dat je er uiteindelijk stiekem wel weer naar verlangt…

Benieuwd naar andere momentjes met …? Lees verder! Moment met… Marije. Of Sjoerd. Of Sietse.

Meer artikelen